O GÜN 

Tüm yağmur bir yere boşandı,

Her yıldırım aynı noktaya düştü.

O gün başladı,

Yangın ve sel başladı.

Aynı anda olur mu dedi ahali?

Nasıl yanar su odun misali?

Gözler şakınlığın ve korkunun timsali.

Bir kurtuluş aradılar,

Bir çıkış,

Bir kapı,

Bir veli.

Boğulmak mı, yanmak mı dedi biri,

Hangisi daha az acı verici?

Cevap geldi,

Derin bir sesten;

Ne sudan zarar gelir ne de ateşten.

Kurtuluşun anahtarı;

İnanman, iman ve aman...

Dağlar toprak oldu, sel oldu aktı.

Ateşi örttü suyu emdi.

Bunca çamur nasıl temizlenir diye

Kimisi şikayet etti.

Korkulu gözlerde

Korku söndü, korku öldü.

Herkes bunlar yaşanmamış gibi,

Ne yapıyorlarsa ona geri döndü.